Pamiątki, pamiątki i jeszcze raz pamiątki

Pewno ilu turystów, tyle gustów. Zawsze jednak znajdą się przedmioty flagowe, które każdy chciałby przywieźć z danego miejsca. Przyznam szczerze, że do tej pory z dużym dystansem podchodziłam do rozdziału „co przywieźć z ...” omówionym dokładnie w każdym przewodniku, na który się natknęłam. Teraz wiem, że warto chociażby przeczytać i dzięki temu mieć ogólny zarys i rozeznanie. Takie wskazówki pomogą też finansowo przygotować się do wyjazdu, a na miejscu „i tak się zobaczy”. Jedni będą kupować same przyprawy, inni preferują alkohol, który może nie zasmakować pozostałym. Takich przykładów można mnożyć.
Mauritius - wyspa niby niewielka ale jakże bogata (nie tylko w dobra przyrodnicze i kulturowe). Co uda nam się tam kupić? Na pewno cukier, którego jest pod dostatkiem. Trzcina cukrowa ma tam monopol jeśli chodzi o wykorzystanie pól uprawnych. Rośnie wszędzie. Stąd cukier, cukierki, słodkie żelki dla najmłodszych i rum z trzciny dla starszych. Rumy wszelakie: kawowe, pomarańczowe, waniliowe, kokosowe. Do wyboru, do smakowania. Oprócz napojów procentowych można zakupić tam także herbatę. Bois Cheri to zarówno fabryka jak i największa na wyspie plantacja herbacianych liści. Otoczenie do złudzenia przypomina pola cejlońskie, jednak smak herbaty oraz jej jakość w moim odczuciu jest nieco gorsza. Warto jej jednak spróbować chociażby ze względu na ciekawe połączenia smakowe i przepiękne widoki z pawilonu herbacianego! 
Poza tym na wyspie można kupić laski wanilii, przyprawy, kawę z Chamarel (o którym w kolejnych postach), ręcznie robione modele statków (piękne, ale dość drogie - ceny od 100 euro w górę za średniej wielkości model), ubrania, pluszaki, biżuteria. Wszytko jest jedynie kwestią gustu i ceny (kraj mało „muzułmański” ale targować się trzeba). 


 Pola herbaciane - po prawej stronie w górnej części pawilon herbaciany 


 Targ w stolicy 



 "Bo im dalej, tym lepiej" P.


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dodo

Obraz
Symbol wyspy Mauritius, ale też ludzkiej głupoty... Patrząc na to jak ten ptak wyglądał, trudno uwierzyć, że kiedyś latał. Dodo to gatunek dużego ptaka z rodziny... gołębiowatych. Był gatunkiem endemicznym, co znaczy, że występował tylko na terenie wyspy. Co się z nim stało, jaka była jego historia?  Otóż wiele tysięcy lat temu dodo dotarł (a właściwie przyleciał) na teren Mauritiusa. Tam się osiedlił. Warunki do życia miał niepowtarzalne - doskonałe pożywienie oraz brak naturalnych wrogów. Dzięki temu przez lata jego wygląd uległ ewolucji. Nie musiał latać - z tego względu jego skrzydła stawały się coraz mniejsze. Nie musiał też uciekać przez drapieżnikami - stąd poruszał się coraz wolniej i stawał się coraz większy. Dorosły osobnik mógł ważyć nawet 15-18 kg. Sielanka trwała do czau przybycia na wyspę największych drapieżników - ludzi. Dodo widząc przybyłych marynarzy nie uciekał, gdyż nie traktował ich jako zagrożenia. Holendrzy, którzy jako pierwsi skolonizowali Mauritius, dopro...
Czytaj więcej

Muzeum Antropologiczne

Obraz
Jeśli ktoś nie jest fanem muzeów lub chce zobaczyć tylko jedno, w Meksyku to właśnie trzeba odwiedzić - Muzeum Antropologiczne w Mexico City. W 11 salach mieści się prawie 8 tys. artefaktów przybliżających dzieje mieszkańców Ameryk od czasów pradawnych aż do momentu przybycia Hiszpanów. Muzeum jest naprawdę ogromne i można w nim spędzić cały dzień. Co ciekawe odwiedzając strefy archeologiczne w Meksyku często oglądamy repliki budowli, narzędzia, itd., gdyż oryginały zostały przeniesione właśnie do tego muzeum.  W centralnej części znajduje się Sala Mexica , w której pośród makiet, kamieni ofiarnych, instrumentów muzycznych, naczyń obsydianowych i glinianych kadzideł, zachwyca replika Pióropusza Montezumy II oraz oryginał Kalendarza Azteków. Dlaczego replika? Otóż oryginalny pióropusz wystawiony jest w Muzeum Etnologii w... Wiedniu.  Legendarny pióropusz ma około 500 lat i należał do ostatniego Azteckiego władcy - Montezumy II. Zdaniem niektórych został przywieziony do...
Czytaj więcej

Heca na granicy

Podróżowanie to przekraczanie granic. Zawsze w przenośni, a czasem i dosłownie. Co granica to inne zwyczaje i przepisy. Zdecydowanie najbardziej dziwaczna i zarazem stresująca sytuacja spotkała mnie podczas przekraczania granicy omańsko - emirackiej. Ale wszystko po kolei.  Zacznijmy od tego, że przed wylotem bardzo żywo i intensywnie interesowałam się przepisami panującymi w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Wiedziałam o tym, że pewne leki nie są tam mile widziane. Czytałam wiele wpisów na innych blogach, forach. Dostałam się nawet na stronę, na której są wypisane wszystkie substancje zakazane w tym państwie. A chodzi głównie o silne leki przeciwbólowe (z kodeiną) oraz leki psychotropowe. Dziś już wiem, że lek "Ketonal" raczej celnikom by się nie spodobał. Co do innych leków pewności nie mam. Wzięłam wszystko co było mi niezbędne (a więc: leki przeciwbólowe typu "Ibuprom", leki przeciwgorączkowe, opatrunki, aerozol na katar, tabletki do ssania przy bólu gardł...
Czytaj więcej